Me and this world - a tête-à-tête

  Being a Hindu, I was always thought by words and by practise that all animals are equal. Right from ancient texts like Veda and later Shrimad Bhagwat Geeta have mentioned that the supreme power – Energy resides in all living beings equally. Hence treating all animals good came naturally to me right from childhood. However, as I grew up I realised not all people feel this way. I saw young mothers teaching their kids to shoo away dogs who would be passing peacefully, some young uncles teaching their nephews to throw stones at such dogs, cows or towards any animal for that matter. Then the news of stray dogs attacking people, especially young children started coming in. I learnt a new phrase:“Human Animal Conflict”. With time I also came to know such Human Animal conflict has been existing for quiet sometime now and the way it is tackled is mostly by eliminating the threats. Jim Corbett was the prominent name. He is known to have shot over dozens of man eating tigers and leopards...

The more you know about Past, the better prepared you're for the future. Theodore Roosevelt.  मी काही इतिहास अभ्यासक / संशोधक नाही. परंतु थिओडोर रूसवेल्ट यांच्या या वाक्याचा प्रभाव माझ्यावर निश्चित आहे. त्यामुळे जे शक्य आहे ते जाणुन घ्यायला मला आवडते. तर याच काही दिवसात टीव्ही पाहताना डिस्कवरी प्लस च्या अँप वर "सिक्रेट्स ऑफ सिनौली" अशी जाहिरात दिसली. अँप इन्स्टॉल करून खरेतर बरेच दिवस झालेले पण काही नीट बघितले नव्हते. म्हटले श्रीगणेशा या documentary ने करावा.  I didn't know what was to unfold.  तर गोष्ट सुरु होते २००५ मध्ये उत्तर प्रदेशातील एका गावात - सिनौली मध्ये. दिल्ली पासुन फक्त ६७ किलो मीटर अंतरावर असलेले हे गाव चर्चेत आले तिथे शेतात काम करताना मिळालेल्या काही सोन्याच्या तुकड्यांमुळे. मग प्रशासनाने घाईघाईनेच भारतीय पुरातत्व विभागाला माहिती दिली आणि पाचारण केले. काही महिने काम चालेले आणि "वरून" आदेश आले म्हणुन बंद झाले. ते थेट २०१८ पर्यंत. आता हे आदेश का आले, कोणी दिले हा भाग आपला आपण उमजुन घ्यायचा.   २०१८ मध्ये पुन्हा इथे उत्खनन सुरु झाले...

सप्टेंबर २०१२ मध्ये रायरेश्वरला ट्रेक केलेला पण भन्नाट पाऊसामुळे तेंव्हा फार काही पाहता आले नव्हते. त्यामुळे या विकेंडच्या प्लानमधे रायरेश्वरला आपसुकच मान्यता मिळाली. सागर बरोबर जाणार म्हणजे मनाजोगते पठार पाहता येईल याची खात्री होती. शनिवारी रात्री जायचे कि रविवारी पहाटे यावर देखील फार विचार करावा लागला नाही आणि रविवारी पहाटे निघायचे ठरले. शनिवारी sack रात्री भरून ठेवली होती. रविवारी पहाटे साडेतीन च्या ठोक्याला उठून आवरले आणि ४३० ला माझ्या घरून आम्ही निघालो ते थेट कोर्ल्यात थांबलो. कोर्ल्याच्या पुढे एक दोन ठिकाणी रस्ता खराब असल्यामुळे मी चालत आणि सागर गाडी वर असे करत पूल गाठला. चालताना पायाची नखे जाणवत होती. विहिरी जवळ थांबून सकाळी घरून थर्मासमध्ये भरून घेतलेल्या चहा चा एक session करताना मी  पायाची नखे कापली, मोबाईल flight mode टाकले आणि पुढे निघालो. खिंडीत गाडी व्यवस्तिथ lock करून शिडी पर्यंत गेलो. जाताना ढग दरीतून वर येत होते, मागे केंजळगड लपाछपी खेळायचा प्रयत्न करत होता आणि डाव्या हाताला दरीत गोळेवाडी धरण अधून मधून दिसत होते. रायरेश्वर पठार दोहोबाजूला पसरलेले आणि असंख्य धबध...

Movie released on 11 January and like one of the rare movies that I watch in theatre, I watched this one. The trailer and Facebook and several people came up saying this movie will is like a injection of patriotism. I felt otherwise. There are handful ways to look at this movie... First it is patriotic or hyper nationalist and bla bla. Second as if the movie is an ordinary war movie and third how a army officer takes revenge, fourth is how things have changed after Modi got his first five year term.  Well, obviously the movie is based on true events and people, so you just can't avoid pointing out characters. Especially, in the scene where the little girl shouts the war cry at her father's funeral. We have seen that in real life, we already have these heroes amongst us. If that's hyper nationalism, let it prevail.  (Also, I didn't feel that the movie was hyper nationalist or something. Perhaps my sense of nationalism is that high already!) Although there are two f...

It's about 2 AM of 4 May 2018. That means I haven't slept for just 21hours... My sleeplessness is not my worry but what kept me awake is... There was this kid in the neighborhood. A little young, seemingly in bad company, had no respect for people depending on financial status... As in this is how I have "judged" him! And what I get to hear today is he is no more... A news that delivered to me very plainly. Fighting my own rounds of depression this news has put me in a state of shock. I neither knew the kid really well nor we were connected on Facebook. He was just a part of my past... I was adolescent when he was a kid who ran around the blocks. That's kind of memory I have... Or the one where we discussed about who should park the car where etc. But something inside me moved. I don't know what, how and why... but it did. I dare say Rest in Peace! I can see a family ripped apart, I can see a father fighting his tears all alone, I can see a house waitin...

Last week, I was wasting my time with a jerk arguing about a selfie that looked terribly risky. This person asked me so you must be against #AlexHonnold too. I counter question: what do you know about Alex? Are you as good as him? Do you lead a life like him? Do you follow diet like him? Do you have equivalent experience? Right, he didn't reach there in a night. Alex has spent years working on his rock craft to reach where he is today. Day in day out he thinks only about climbing and not about likes and followers on Facebook. And, he hasn't lost his conscience on the way. He is still humble and open. He started climbing when he was 11 years old. Between climbs, he runs or hikes to maintain fitness. Honnold lives out of his van, spending less than a thousand dollars per month, enabling him to follow the weather and climb all the time. Honnold is an avid reader, with interests in classic literature, environmentalism, and economics. Alex states he is not fearless, he has an ac...

आज २०१५ संपणार! नवीन वर्ष सुरु होण्यापूर्वी एकदा सिंहावलोकन करणे गरजेचे म्हणून हा खटाटोप! जानेवारी राजगड वारी बालेकिल्ल्यावर तंबू ठोकून राहण्याचे स्वप्नपूर्ती! मग एक छोटी roadtrip ज्यात आम्ही गेलो सुधागड, सुरगड, अवचित आणि घोसाळा… फेब्रुवारी मध्ये खूप फेऱ्या मुंबईला… ट्रेक म्हणावे तसे काही नाही: सिंहगड आणि तोरणा, परत एकदा राजगड आणि यांना जोडणारा राजगड तोरणा… मार्च मध्ये खूप वेळा सिंहगड… आणि एक लांब वरची roadtrip बदामी, पट्टदक्कल आणि ऐहोळे. एप्रिल मध्ये खूप उनाडक्या आणि परत खूप वेळा सिंहगड… एवेरेस्ट बेस कॅम्प वर झालेल्या भूकंपाने झेनिथ ओडिसिस पण हादरले! मे मध्ये एक मूर्खपणा (जो मला आयुष्यभर भोवणार आहे अशी) औरंगाबाद ची roadtrip! मग एक हिमालयन ट्रेक. हिमालयातून परतल्यावर २४ तासात सह्याद्रीच्या भेटीला कोकणदिवा ट्रेक. जुन मध्ये विश्रामगड (कुर्डूगड) आणि अजून एक मूर्खपणा आणि दिल्लीवारी… मग रायरेश्वर वर धुक्यात हरवण्याचा अनुभव… जुलै मध्ये संतोषगड आणि वारुगड, अंधारबन, आणि चावंड कुकडेश्वर ऑगस्ट मध्येनाशिक ची roadtrip आणि जुन्या मित्रांची झालेली नवीन ओळख मग एक  eye opener! आणि ...